Akcja z dzwonem jest najlepsza :-) ale trzeba przyznać, że faceci mają pasję, którą całkiem fajnie się bawią.
sobota, 31 stycznia 2009
piątek, 30 stycznia 2009
Unia Europejska a Związek Radziecki
Doskonałe porównanie Władymira Bukowskiego między tymi dwoma systemami. Czy są jakieś podobieństwa?, a może to już Związek Socjalistycznych Republik Europejskich?.
czwartek, 29 stycznia 2009
środa, 28 stycznia 2009
sobota, 24 stycznia 2009
Wiek uprawniający do współżycia
Wiek uprawniający do współżycia seksualnego, zwany również wiekiem przyzwolenia często różni się od wieku, w którym osiąga się pełnoletniość, odpowiedzialność karną i cywilną, albo możliwość zawarcia małżeństwa.
Średnio ten wiek na świecie to 15-18 lat, ale w niektórych rejonach wynosi 12-21 (a minimalnie 9). W Polsce aktualnie wynosi 15 lat. W niektórych jurysdykcjach zabroniona jest zupełnie aktywność seksualna poza małżeństwem. Wiek ten może zmieniać się też w zależności od typu czynności seksualnej, płci biorących udział i innych ograniczeń. Czasami dozwolony jest też kontakt pomiędzy dwoma młodymi osobami.
Złamanie prawa może pociągać za sobą odpowiedzialność jak za niewielkie wykroczenie ("demoralizacja"), aż do odpowiedzialności takiej jak za zgwałcenie. W Polsce stosunek płciowy i inne czynności seksualne z osobą poniżej 15 roku życia stanowią przestępstwo – również wtedy, gdy odbywają się za zgodą obydwu stron. Wykrywanie przez organy ścigania czynności tego typu odbywających się za obopólną zgodą pozostaje pod znakiem zapytania.
Wiek uprawniający do współżycia seksualnego jest przedmiotem wielu kontrowersji, m.in. ze względu na znaczne różnice jego wysokości w różnych krajach oraz ze względu na problem obustronnej zgody osób współżyjących seksualnie.
Wiek przyzwolenia na świecie:
Meksyk, Filipiny, Watykan - 12 lat
Hiszpania, Argentyna, Nigeria, Korea Południowa, Japonia - 13 lat
Litwa, Niemcy, Włochy, Austria, Węgry, Chiny, Chile, Brazylia - 14 lat
Polska, Czechy, Słowacja, Francja, Szwecja, Maroko, Tajlandia, Etiopia, Jemen - 15 lat
państwa Beneluxu, Australia, Nowa Zelandia, Rosja, Uzbekistan, Indie, Kenia, Algieria, Kanada, Alaska, Michigan, Pensylwania, New Jersey - 16 lat
Irlandia, Honduras, Tasmania, Teksas, Illinois, Kolorado, Luizjana - 17 lat
Turcja, Malta, Egipt, Irak, Wietnam, Kalifornia, Floryda, Arizona - 18 lat
Indonezja - 19 lat
Tunezja - 20 lat
Madagaskar - 21 lat
Średnio ten wiek na świecie to 15-18 lat, ale w niektórych rejonach wynosi 12-21 (a minimalnie 9). W Polsce aktualnie wynosi 15 lat. W niektórych jurysdykcjach zabroniona jest zupełnie aktywność seksualna poza małżeństwem. Wiek ten może zmieniać się też w zależności od typu czynności seksualnej, płci biorących udział i innych ograniczeń. Czasami dozwolony jest też kontakt pomiędzy dwoma młodymi osobami.
Złamanie prawa może pociągać za sobą odpowiedzialność jak za niewielkie wykroczenie ("demoralizacja"), aż do odpowiedzialności takiej jak za zgwałcenie. W Polsce stosunek płciowy i inne czynności seksualne z osobą poniżej 15 roku życia stanowią przestępstwo – również wtedy, gdy odbywają się za zgodą obydwu stron. Wykrywanie przez organy ścigania czynności tego typu odbywających się za obopólną zgodą pozostaje pod znakiem zapytania.
Wiek uprawniający do współżycia seksualnego jest przedmiotem wielu kontrowersji, m.in. ze względu na znaczne różnice jego wysokości w różnych krajach oraz ze względu na problem obustronnej zgody osób współżyjących seksualnie.
Wiek przyzwolenia na świecie:
Meksyk, Filipiny, Watykan - 12 lat
Hiszpania, Argentyna, Nigeria, Korea Południowa, Japonia - 13 lat
Litwa, Niemcy, Włochy, Austria, Węgry, Chiny, Chile, Brazylia - 14 lat
Polska, Czechy, Słowacja, Francja, Szwecja, Maroko, Tajlandia, Etiopia, Jemen - 15 lat
państwa Beneluxu, Australia, Nowa Zelandia, Rosja, Uzbekistan, Indie, Kenia, Algieria, Kanada, Alaska, Michigan, Pensylwania, New Jersey - 16 lat
Irlandia, Honduras, Tasmania, Teksas, Illinois, Kolorado, Luizjana - 17 lat
Turcja, Malta, Egipt, Irak, Wietnam, Kalifornia, Floryda, Arizona - 18 lat
Indonezja - 19 lat
Tunezja - 20 lat
Madagaskar - 21 lat
Bush ---> Obama
Czyż nie są podobni?. Może nie jak dwie krople wody ale podobieństwo jest powalające.
piątek, 23 stycznia 2009
Hymn LM....
Hymn Ligi Mistrzów UEFA jest znany każdemu piłkarskiemu kibicowi. Kiedy go słyszymy, serce zaczyna nam bić mocniej, a niektórych nawet przechodzą ciarki. Melodia z Ligi Mistrzów jest naprawdę szczególna i wyjątkowa. Ta melodia towarzyszy piłkarzom i kibicom najlepszych drużyn piłkarskich Europy od wielu lat. Nic więc dziwnego, że uczucia - podczas słuchania tego utworu - są bardzo podobne do tych, które towarzyszą piłkarzom oraz normalnym ludziom przy odgrywaniu hymnu narodowego.
Umiejętności aktorskie to podstawa sukcesu
Umiejętności aktorskie nie znają granic aby osiągnąc dany cel. Wystarczy troszkę poudawać w dobrym momencie, a sukces mamy gwarantowany.
wtorek, 20 stycznia 2009
HI, Jack! czy moze Hijack!
Dla tych co nie zrozumieli żartu za pierwszym razem wyjaśniam. Hi, Jack można interpretować na dwa sposoby. W tłumaczeniu z angielskiego to będzie:
Hi, Jack! - cześć Jacek
Hijack - napad, porwanie.
Wystarczy szybko wypowiedzieć i wychodzi całkiem niezły żart (żart który może słono kosztować).
Nie zalecamy używać tej sentencji rozmawiając przez telefon w samolocie. Ten post jest opublikowany tylko i wyłącznie w celach humorystycznych.
poniedziałek, 19 stycznia 2009
Co kryje się w Białym Domu?
Biały Dom to od blisko 200 lat oficjalna rezydencja prezydentów Stanów Zjednoczonych. Mieszkali w nim wszyscy przywódcy USA oprócz Jerzego Waszyngtona. 132 pokoje, 32 łazienki, 28 kominków, kino, kręgielnia i pokój bilardowy. Ponadto kort tenisowy i ścieżka do joggingu. Każdy marzy o takim przepychu, ale dostąpić mogą go tylko nieliczni.
II piętro
1. Sypialnia prezydencka. Zastępcza sypialnia pary prezydenckiej. Niegdyś sypialnia pierwszych dam i ulubiona sypialnia Abrahama Lincolna.
2. Pokój dzienny. Wykorzystywany przez prezydentów jako relaksacyjny pokój rodzinny.
3. Żółty gabinet owalny. Tu prezydent z żoną najczęściej podejmuje ważnych gości podczas mniej formalnych spotkań. Laura Bush organizowała w nim spotkania z wpływowymi kobietami.
4. Gabinet traktatowy. Jego nazwa pochodzi od podpisania traktatu kończącego wojnę z Hiszpanią w 1898 r. Używany przez wielu prezydentów jako gabinet do pracy.
5. Sypialnia Lincolna. Niegdyś używana była jako pokój telegraficzny. Obecnie sypia w niej pierwsza para.
6. Gabinet Lincolna. Prezydenci składają w nim podziękowania przyjaciołom i sponsorom kampanii politycznych. W tym salonie widywano ducha Abrahama Lincolna.
7. Sypialnia królowych. Tu zazwyczaj nocują monarchowie lub członkowie rodzin królewskich. Sypiały w nim królowe Grecji, Holandii i Wielkiej Brytanii.
8. Sypialnia wschodnia. Z tej sypialni korzystają krewni prezydenckiej pary, którzy nocują w Białym Domu.
9. Sypialnia zachodnia. Po śmierci męża zamieszkała tu Mary Lincoln. Para prezydencka Reaganów urządziła w niej salon gimnastyczny.
10. Salon piękności. Pokój służący pierwszym damom za salon kosmetyczny.
11. Pokój księcia Walii. Ustronny pokój dzienny. Nazwany na cześć księcia Walii, który nocował w nim w 1860 r. Często służył jako sypialnia dla prezydenckich dzieci.
I piętro
1. Główna jadalnia. W tej sali może jeść naraz 140 osób. Kiedyś znajdowała się w niej biblioteka prezydencka. Obecnie urządza się w niej uroczyste obiady.
2. Czerwony gabinet. Służy jako salonik i sala muzyczna. Czasem prezydenci urządzają w nim małe kolacje.
3. Niebieski gabinet. Centralnie położona owalna sala. Tu prezydenci USA prowadzą oficjalne rozmowy ze swoimi gośćmi. Okrągły kształt zawdzięcza Jerzemu Waszyngtonowi.
4. Zielony gabinet. To w nim odbywają się mniej formalne rozmowy z przedstawicielami innych krajów.
5. Sala wschodnia. Największa sala Białego Domu przeznaczona do przyjmowania audiencji. Córka prezydenta Cartera - Amy, upodobała sobie salę do jazdy na wrotkach, a ślady po jej wyczynach widoczne są do dziś.
6. Hall przejściowy. Znajduje się w nim galeria z portretami byłych prezydentów.
7. Hall wejściowy. Główne wejście do Białego Domu. Tu organizowane są ceremonie powitalne na cześć gości prezydenta. To właśnie w tej sali księżna Diana tańczyła z Johnem Travoltą.
8. Pokój szefa personelu. Pokój szefa 90-osobowego personelu obsługującego Biały Dom.
9. Rodzinna jadalnia. Pokój, w którym jada rodzina prezydencka. Odbywają się w nim również nieformalne posiłki z prezydenckimi gośćmi.
Parter
1. Pokój map. Pokój wziął swą nazwę od okazałych map, które zdobią jego ściany. Wcześniej sala służyła do gry w bilard i jako gabinet prezydenckich lekarzy.
2. Pokój dyplomatyczny. Pokój przejściowy dla prezydenckiej rodziny i ambasadorów, a w czasie oficjalnych wizyt przyjmowani są w nim goście honorowi.
3. Pokój chiński. Pokój wystawowy, w którym można obejrzeć bogatą kolekcję chińskiej porcelany.
4. Pokój pozłacany. Pokój wystawowy, który zdobi kolekcja złotych mebli i najdroższych prezentów. Ściany ozdabia galeria portretów pierwszych dam.
5. Hall centralny. Miejsce wykorzystywane głównie do krótkich przemówień do narodu transmitowanych przez telewizję.
6. Biblioteka. Od 1935 roku znajduje się tu prezydencka biblioteka zawierająca bogate zbiory literatury amerykańskiej.
7. Biuro kustosza. Od czasów Jackie Kennedy w Białym Domu pracuje na stałe kustosz, który dba o prezydenckie zbiory.
8. Kuchnia. Prezydencką kuchnię obsługuje 5 kucharzy. 90-osobowy personel jest w stanie obsłużyć nawet do 140 gości.
II piętro
1. Sypialnia prezydencka. Zastępcza sypialnia pary prezydenckiej. Niegdyś sypialnia pierwszych dam i ulubiona sypialnia Abrahama Lincolna.
2. Pokój dzienny. Wykorzystywany przez prezydentów jako relaksacyjny pokój rodzinny.
3. Żółty gabinet owalny. Tu prezydent z żoną najczęściej podejmuje ważnych gości podczas mniej formalnych spotkań. Laura Bush organizowała w nim spotkania z wpływowymi kobietami.
4. Gabinet traktatowy. Jego nazwa pochodzi od podpisania traktatu kończącego wojnę z Hiszpanią w 1898 r. Używany przez wielu prezydentów jako gabinet do pracy.
5. Sypialnia Lincolna. Niegdyś używana była jako pokój telegraficzny. Obecnie sypia w niej pierwsza para.
6. Gabinet Lincolna. Prezydenci składają w nim podziękowania przyjaciołom i sponsorom kampanii politycznych. W tym salonie widywano ducha Abrahama Lincolna.
7. Sypialnia królowych. Tu zazwyczaj nocują monarchowie lub członkowie rodzin królewskich. Sypiały w nim królowe Grecji, Holandii i Wielkiej Brytanii.
8. Sypialnia wschodnia. Z tej sypialni korzystają krewni prezydenckiej pary, którzy nocują w Białym Domu.
9. Sypialnia zachodnia. Po śmierci męża zamieszkała tu Mary Lincoln. Para prezydencka Reaganów urządziła w niej salon gimnastyczny.
10. Salon piękności. Pokój służący pierwszym damom za salon kosmetyczny.
11. Pokój księcia Walii. Ustronny pokój dzienny. Nazwany na cześć księcia Walii, który nocował w nim w 1860 r. Często służył jako sypialnia dla prezydenckich dzieci.
I piętro
1. Główna jadalnia. W tej sali może jeść naraz 140 osób. Kiedyś znajdowała się w niej biblioteka prezydencka. Obecnie urządza się w niej uroczyste obiady.
2. Czerwony gabinet. Służy jako salonik i sala muzyczna. Czasem prezydenci urządzają w nim małe kolacje.
3. Niebieski gabinet. Centralnie położona owalna sala. Tu prezydenci USA prowadzą oficjalne rozmowy ze swoimi gośćmi. Okrągły kształt zawdzięcza Jerzemu Waszyngtonowi.
4. Zielony gabinet. To w nim odbywają się mniej formalne rozmowy z przedstawicielami innych krajów.
5. Sala wschodnia. Największa sala Białego Domu przeznaczona do przyjmowania audiencji. Córka prezydenta Cartera - Amy, upodobała sobie salę do jazdy na wrotkach, a ślady po jej wyczynach widoczne są do dziś.
6. Hall przejściowy. Znajduje się w nim galeria z portretami byłych prezydentów.
7. Hall wejściowy. Główne wejście do Białego Domu. Tu organizowane są ceremonie powitalne na cześć gości prezydenta. To właśnie w tej sali księżna Diana tańczyła z Johnem Travoltą.
8. Pokój szefa personelu. Pokój szefa 90-osobowego personelu obsługującego Biały Dom.
9. Rodzinna jadalnia. Pokój, w którym jada rodzina prezydencka. Odbywają się w nim również nieformalne posiłki z prezydenckimi gośćmi.
Parter
1. Pokój map. Pokój wziął swą nazwę od okazałych map, które zdobią jego ściany. Wcześniej sala służyła do gry w bilard i jako gabinet prezydenckich lekarzy.
2. Pokój dyplomatyczny. Pokój przejściowy dla prezydenckiej rodziny i ambasadorów, a w czasie oficjalnych wizyt przyjmowani są w nim goście honorowi.
3. Pokój chiński. Pokój wystawowy, w którym można obejrzeć bogatą kolekcję chińskiej porcelany.
4. Pokój pozłacany. Pokój wystawowy, który zdobi kolekcja złotych mebli i najdroższych prezentów. Ściany ozdabia galeria portretów pierwszych dam.
5. Hall centralny. Miejsce wykorzystywane głównie do krótkich przemówień do narodu transmitowanych przez telewizję.
6. Biblioteka. Od 1935 roku znajduje się tu prezydencka biblioteka zawierająca bogate zbiory literatury amerykańskiej.
7. Biuro kustosza. Od czasów Jackie Kennedy w Białym Domu pracuje na stałe kustosz, który dba o prezydenckie zbiory.
8. Kuchnia. Prezydencką kuchnię obsługuje 5 kucharzy. 90-osobowy personel jest w stanie obsłużyć nawet do 140 gości.
Toksyczne związki...jak ich unikać?
1. Przeanalizuj negatywne konsekwencje toksycznego związku, w którym byłeś w przeszłości. Zastanów się jednak nad tym, jak często bywałeś smutny lub rozżalony z powodu jej zachowania. Spróbuj ustalić granicę tego, co jesteś w stanie rzeczywiście znieść dla dobra związku, bez naruszania własnego systemu wartości.
2. Przemyśl swoje porzucenie. Musisz powrócić do tego, czego doświadczyłeś w przeszłości i zrozumieć, że nie było w tym Twojej winy.
3. Rozpocznij pracę nad wzmocnieniem poczucia własnej wartości. Zastanów się nad tym, co sprawia Ci rzeczywistą radość i daje poczucie szczęścia.
4. Przebacz sobie i innym. To nie była tylko Twoja wina, różne czynniki sprawiły, że zachowaliście się właśnie w taki sposób. Teraz jesteś już bogatszy o nowe doświadczenia i wiesz, co zrobić, by podobne sytuacje się nie powtórzyły.
5. Naucz się reguł zdrowego związku. Dobrą metodą jest także rozmowa z zaufaną osobą, która aktualnie pozostaje w szczęśliwym związku. Być może dowiesz się od niej, na czym polegają prawidłowe reguły gry partnerskiej i w jaki sposób możesz zgodzić się na kompromis.
2. Przemyśl swoje porzucenie. Musisz powrócić do tego, czego doświadczyłeś w przeszłości i zrozumieć, że nie było w tym Twojej winy.
3. Rozpocznij pracę nad wzmocnieniem poczucia własnej wartości. Zastanów się nad tym, co sprawia Ci rzeczywistą radość i daje poczucie szczęścia.
4. Przebacz sobie i innym. To nie była tylko Twoja wina, różne czynniki sprawiły, że zachowaliście się właśnie w taki sposób. Teraz jesteś już bogatszy o nowe doświadczenia i wiesz, co zrobić, by podobne sytuacje się nie powtórzyły.
5. Naucz się reguł zdrowego związku. Dobrą metodą jest także rozmowa z zaufaną osobą, która aktualnie pozostaje w szczęśliwym związku. Być może dowiesz się od niej, na czym polegają prawidłowe reguły gry partnerskiej i w jaki sposób możesz zgodzić się na kompromis.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
